Öflugur aðalfundur skógarbænda á Vesturlandi – góð mæting og líflegar umræður 

Þann 8. apríl síðastliðinn sátu fjölmargir skógarbændur aðalfund Félags skógarbænda á Vesturlandi (FsV) sem haldinn var á Hótel Hamri í Borgarnesi. Stemningin á fundinum var einstaklega góð, fundargestir hressir og greinilegt að áhugi á áframhaldandi uppbyggingu skógræktar er mikill á svæðinu. 

Sigurkarl Stefánsson, formaður félagsins, fór yfir starfsemi liðins árs í skýrslu sinni og vakti sérstaka athygli á komandi tímamótum, en félagið fagnar 30 ára afmæli sínu þann 23. júní á næsta ári. Í erindi sínu lagði hann áherslu á mikilvægi félagsins sem bæði hagsmunavettvangs skógarbænda og sem félagslegs samkomustaðar sem styrkir tengsl og samstöðu innan greinarinnar. 

Sigurkarl lagði ríka áherslu á að efla þurfi félagsstarfið og endurvekja kraftinn á Vesturlandi. Hann benti jafnframt á að mikilvægt sé að halda umræðu um skógrækt á málefnalegum nótum, enda standi greinin frammi fyrir töluverðri varnarbaráttu. Hann taldi athyglisvert hversu mikill mótþrói væri stundum gagnvart ákveðnum trjátegundum og skógrækt á trjálausu landi, og hvatti til aukinnar fræðslu og umræðu byggðrar á þekkingu og staðreyndum. 

Í framhaldi fjallaði hann um mikilvægi grisjunar í skógrækt, bæði snemmgrisjunar og áframhaldandi umhirðu, þar sem slíkar aðgerðir skipta sköpum fyrir gæði skóga og langtímaafrakstur þeirra. 

Á fundinum kynntu fulltrúar frá Landi og skógi nýtt snjallforrit sem ætlað er að auðvelda skógarbændum að halda utan um áætlanir og fylgjast með árangri í ræktun sinni. Þá fóru þeir einnig yfir stöðu umsókna á Vesturlandi og hvaða tíma mætti búast við úthlutunum. 

Í umræðum fundarins komu fram áhyggjur meðal fundargesta um tegundaval og úthlutun plantna. Nokkrir skógarbændur lýstu því að ekki hefði verið nægjanlega tekið tillit til þeirra óska um tegundir, svo sem furu og lerki, og bentu á að hlutfallslega mikið birki hefði verið úthlutað. Spurningar vöknuðu um hvort ákveðnar tegundir væru taldar „ásættanlegri“ en aðrar og hvort það hefði áhrif á ákvarðanatöku við úthlutun. 

Skógfræðingar frá Landi og skógi útskýrðu að úthlutun byggðist að verulegu leyti á fyrirfram ákveðinni framleiðslu og því magni plantna sem tiltækt væri hverju sinni. Þeir bentu þó á að breytingar væru fram undan, þar sem samningar við ræktunarstöðvar væru að losna, sem gæti skapað aukið svigrúm til fjölbreyttari framleiðslu og betri samræmingar við óskir skógarbænda í framtíðinni. 

Sólrún Þórðardóttir og Hrönn Guðmundsdóttir, fulltrúar Skóg-BÍ, voru einnig viðstaddar fundinn og fluttu stutt erindi um starfsemi Bændasamtaka Íslands og hlutverk þeirra gagnvart skógarbændum. Þær lögðu áherslu á mikilvægi þess að skógarbændur taki virkan þátt í starfi samtakanna, enda skipti fjöldi og virkni félagsmanna miklu máli þegar kemur að hagsmunagæslu og uppbyggingu greinarinnar til framtíðar. Í kjölfarið áttu þær gott samtal við fundargesti og svöruðu fjölmörgum spurningum. 

Fundurinn var afar vel heppnaður, líflegur og fróðlegur. Hann endurspeglaði skýrt þann kraft sem býr í skógarbændum á Vesturlandi og viljann til að efla bæði faglega og félagslega starfsemi. Sérstaklega var ánægjulegt að hitta skógarbændur á svæðinu, kynnast þeirra sjónarmiðum og heyra beint af þeirra reynslu og sýn á þróun skógræktar.