Heyefnagreiningar geta lagt grunninn að hagkvæmari búrekstri. Mikilvægasta hluta heyforðans á hverju búi er aflað í byrjun sláttar, - þ. e. þess rúmlega þriðjungs heyforðans sem skiptir sköpum um fóðrun sauðfjár á fengitíma og á sauðaburði og hjá mjólkurkúm um burðinn og á fyrri hluta mjólkurskeiðsins.

Stór hluti framleiðslukostnaðar á heyi er þegar fallinn til. Þess vegna skiptir miklu máli að standa sem best að vali á sláttutíma og heyverkun til að tryggja gæði heyjanna.

Tölulegar upplýsingar um heygæðin (meltanleiki, orka, prótein, steinefni) eru lykill að hagkvæmri fóðrun, gerð fóðuráætlana og einnig áburðar- og ræktunaráætlana næsta vor. Kostnaður við greiningu heysýna er aðeins brot af þeim tekjuauka sem upplýsingar um heygæðin geta skilað í vasa bóndans.

Sjá nánar hér


Jarðvegsefnagreiningar gefa til kynna næringarástand jarðvegarins, forða helstu næringarefna og aðstæður til vaxtar. Til þess að koma í veg fyrir uppskerutjón af völdum áburðarskorts og um leið að koma í veg fyrir að óþarflega mikið sé notað af dýrum áburði er sjálfsagt að láta efnagreina jarðveginn og nota niðurstöðuna við val á áburðarskömmtum. Kostnaður sem lagt er í við töku jarðvegssýna skilar sér fljótt til baka í sparnaði í áburðarkaupum og aukinni uppskeru vegna nákvæmari áburðarnotkunar.

Best er að leita til héraðsráðunauta um töku jarðvegssýna, en þeir sjá svo um að senda sýnin til efnagreiningar og aðstoða við túlkun á niðurstöðum.
Yfirleitt breytist efnaástand jarðvegsins ekki mjög ört. Því er talið nægjanlegt í flestum tilvikum að taka jarðvegssýni úr túnum á 5-10 ára fresti. Þá geta efnagreiningar á gróðrinum t.d. heyefnagreiningar gefið vísbendingu um efnaástand jarðvegsins og er því oft ráðlegt að skoða samtímis, jarðvegsefnagreiningu og efnagreiningu gróðursins af sömu spildu, sérstaklega ef grunur leikur á að næringastandi jarðvegs sé ábótavant.

Sjá nánar hér